Verslagen

AziŽ  -  IndonesiŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

20 november 2006 Paardrijden in de krater

Om kwart voor vier worden we wakker gemaakt. Met een kleine jeep dalen we even later de buitenkrater in en rijden door de zandvlakte westwaarts. Vervolgens beginnen we, nog steeds in het donker, aan een steile klim naar het uitkijkpunt. Hoe hoger we echter komen, hoe meer we in de dikke mist verzeild geraken. Boven waait een sterke wind. We zitten midden in de (natte) wolken. En het zit niet mee. Terwijl het lichter wordt omdat de zon opkomt, blijft het zicht beperkt tot een witte wolkenmassa. Jammer.

Om half zes geven we het op en rijden terug omlaag de buitenkrater in. Langzaam aan wordt het daar gelukkig helderder. De wind waait het zand hoog op. Wanneer we de kraterwand van de Bromo naderen, duiken er vele ruiters te paard op. Ze verdringen zich rond de jeep, wanneer deze stopt. Wij kiezen er echter voor te voet de Bromo te beklimmen. Het is eerst een kronkelende weg van een honderdtal meter, gevolgd door meer dan 250 treden. De geur van rotte eieren komt ons tegemoet. ďHet ruikt hier naar worstjes, hmmÖ zalig!Ē roept Jonathan.

Nu krijgen we gedroogde bloemen aangeboden (tegen betaling natuurlijk) om te offeren aan Bromo. Wij bedanken hier echter voor. We zien de witte gaswolken van de bodem van de krater omhoog cirkelen. Jonathan is er niet gerust in en wilt niet te lang blijven.

De ruiters staan ons beneden nog altijd op te wachten. Jonathan en Vicky kiezen elk een paard en rijden, met de begeleiders te voet erachter, rond de vlakbij gelegen Hindoe tempel. Ook ik draaf op een paardje met hen mee. Ze vinden het tochtje te paard echter veel te kort. We onderhandelen dat ze met de paarden terug naar Lava View Hotel mogen rijden. Xenia en ik rijden terug met de jeep.

De rest van de dag brengen we door met les geven. Opnieuw weerklinkt Queen door onze luidsprekers: ďDonít stop me now, cause Iím having such a good timeÖĒ

In de late namiddag trek ik nog te voet naar een iets lager gelegen viewpoint (2500 meter). Het is echter zwaarbewolkt en het zicht is beperkt. Op de terugweg krijg ik zelfs een malse regenbui van een onweer te verduren.

In Lava View zitten de Nederlandse Valesca en haar Indische vriend Hemang in het restaurant. Hemang en ik spelen even later met de lokale bevolking volleybal op de binnenplaats van ons hotel. Het niveau ligt hoog. Ze spelen bijna allemaal competitie. We doen wat we kunnen. De duisternis valt echter snel. De volleyballers druipen af. Hemang en Jonathan spelen nog een wedstrijdje voetbal tegen Vicky en mijzelf. Xenia praat gezellig met de sympathieke Valesca.

We eten nog samen en dan is het bedtijd.

vorige                                                                                                                          volgende