Verslagen

Antarctica


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

03 maart 2007 Welcome aboard the ďUshuaiaĒ!

Gezien we zo tevreden zijn over onze hostel Yakush (www.hostelyakush.com.ar) en we nog helemaal de tijd niet hebben genomen om de omgeving van Ushuaia te verkennen, boeken we er nog drie nachten na onze terugkomst van Antarctica.

Terwijl de kindjes in Yakush blijven, wandelen Xenia en ik nog naar het postkantoor van het stadje. Er is een kaart van Babcia Sonia voor Jonathan. Vermits de kaart voor zijn verjaardag is, besluiten we ze verborgen te houden tot de zevende. Ja, onze zoon is een geluksvogel. Hij gaat zijn 11de verjaardag vieren op Antarctica!

Rond de middag maken we onze kamer leeg en bergen een deel van onze bagage op in de bergruimte van Yakush. Zoals jullie kunnen zien op de foto, nemen we toch nog heel wat mee aan boord (vooral veel warme kleren, maar ook boeken).

We zijn trouwens niet de enigen van ons hostel die vandaag uitvaren. Met ons vertrekt vanmiddag Gregory Lewyllie, een bijzondere Belg die 2 Ĺ jaar met de fiets door Zuid-Amerika trekt. Hij beschikt ondermeer over een zeer goede pen en heeft een knappe website over zijn reis (een echte aanrader, zie www.verdwaaldezwerver.be ).

We hebben het wel getroffen met het weer. Na de laatste dagen in Ushuaia afwisselend zon, regen en zelfs wat sneeuw te hebben gehad, straalt de zon wanneer we de kade van Ushuaia opstappen.

Na de paspoortcontrole en douane te hebben gepasseerd, zien we ons schip voor de komende 10 dagen glinsteren in de zon.

Onze bagage mogen we op de kade neerzetten (die wordt voor ons aan boord gebracht). Eenmaal over de loopplank worden we hartelijk door de staf welkom geheten aan boord en vergezeld naar onze cabine.

En er staat ons nog een verrassing te wachten. De mensen van de rederij Antarpply (www.antarpply.com) die eigenaar zijn van de Ushuaia hebben ons laten doorschemeren dat mocht de luxe cabine onder de brug niet zijn verhuurd, deze uitzonderlijk aan ons wordt geschonken (in ruil voor publiciteit, bij deze). Zo hebben we als familie met kinderen wat meer luxe (2 dubbele bedden, ramen naar voor en opzij, een aparte zithoek met televisie en radio, en een eigen badkamer). En ja hoor, we worden naar suite 201 gevoerd!

Na onze bagage te hebben ontvangen, verkennen we het schip. Binnen is er ondermeer een grote ruimte met veel zetels en een bar, een grote conferentieruimte, een verzorgd restaurant en wat nog plezanter is, de brug van het schip is altijd open. Op de brug zijn er verrekijkers beschikbaar en er liggen geplastificeerde bladen met fotoís en namen van vogels en dieren die we mogen verwachten op Antarctica. Buiten is er een zee aan ruimte om goed rond je te kunnen kijken (het bovendek voorziet zo goed als 360į zicht). Achteraan op het benedendek liggen er een achttal Zodiacís. Deze snelle rubberen boten gaan we gebruiken om aan land te gaan. Jonathan maakt vanop de smalle passerelle voor de brug een kunstfoto (reflectie van de stad Ushuaia met de bergen).

Even later worden we uitgenodigd op een welkomsdrink en maken we kennis met de expeditieleden en de officieren aan boord. Alicia Petiet neemt onze kinderen mee naar de brug waar ze hen voorstelt aan haar vriend, de kapitein. Deze sympathieke man belooft Vicky en Jonathan een prachtige reis.

Terwijl we door het Beagle kanaal varen, op weg naar de beruchte Drake Passage krijgen we een verplichte reddingsoefening. Met onze reddingsvesten aan komen we samen op de ontmoetingsplaatsen aan dek (hopelijk voor de laatste keer).

Dan is het tijd om de culinaire talenten van onze kok aan boord te ontdekken. En die stellen helemaal niet teleur, integendeel!

De reis naar Antarctica is schitterend begonnen!

vorige                                                                                                                          volgende