Verslagen

AziŽ  -  China


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

14 september 2006 Aankomst in Peking

De 13de is gewoonlijk onze geluksdag. We zijn zelfs getrouwd op een vrijdag de 13de. Op woensdag 13 september is er echter een ongeluk gebeurd op de autostrade van Antwerpen naar Brussel. We proberen via kleine wegen Zaventem te bereiken, maar het zit overal zo vol als een ei. We vrezen onze vlucht niet te halen. Het is 10u50 wanneer we in Zaventem toekomen, vijf minuten voor het sluiten van de incheckbalie voor de bagage. Gelukkig verloopt de douanecontrole vlot. Wanneer we aan de gate toekomen, begint het inschepen. Oef, net op tijd.

Het is een korte vlucht naar Helsinki, waar we drie uur tijd moeten doden (al kaartend en van de tijd gebruik makend om de data van onze vluchten naar HK en de daaropvolgende met een week te verlaten Ė zodat we kunnen klimmen in de Himalaya en mogelijk ook familie in HK kunnen treffen).

De vlucht naar Peking zit eivol. We krijgen twee jeugdfilms te zien (geen individuele schermen meer). De kinderen lukken erin behoorlijk te slapen, de ouders iets minder.

Wanneer we de 14de om 6u30 lokale tijd toekomen te Peking, blijkt de bagage van Jonathan te ontbreken. We doen aangifte en hopen voor het beste. De man van de Far East International Youth Hostel staat ons gelukkig nog braaf op te wachten en voert ons naar het hotel. Jonathan is onder de indruk van de vele verkeeraders, de bruggen en de brede wegen. Peking is een stad naar zijn hart.

Op de kamer toegekomen, kruipen we voor een drietal uren onder de wol. Na een kleine lunch wandelen we van ons hotelletje via kleine winkelstraatjes naar het Plein van de Hemelse Vrede. Onze kinderen zien de eerste Chinezen rochelen op de grond. De winkels puilen uit van de prularia, maar verkopen ook ondermeer merkkleren (North Face jackets met fleezen) aan ongelofelijk lage prijzen. Waarom zijn we niet gewoon zonder bagage naar China gekomen?

Gezien wij theedrinkers zijn, is het gemakkelijk voor enkele meisjes op straat om ons te overhalen om een theeceremonie bij te wonen in een winkel die vanzelfsprekend thee verkoopt. De sierlijke bewegingen van de dansende en muziek spelende meisjes, die de ceremoniemeester begeleiden, zijn de moeite om zien. In een volgende winkel wil Vicky graag een zijden kleedje op maat laten maken. Jonathan zoekt modelvliegtuigjes van de grote luchtvaartmaatschappijen.

Op het Plein zelf is vooral Jonathan onder de indruk van de reusachtige gebouwen, waaronder de grote Zuidpoort. Er zijn ook vele vliegers te zien en natuurlijk, veel mensen. Wanneer we aan de ingang van de Verboden Stad komen, worden we plots achteruit gedrongen door wachters. Ze maken de weg vrij voor de ďgardeĒ die om valavond de Chinese vlag op het Plein komt neerlaten. We zien de verlichting van de gebouwen aanspringen en wandelen tussen de massa door de kleine steegjes terug naar ons hotel.

Xenia en ik voelen ons hier mee thuis dan in Afrika. Is het omdat we het hier al kennen of omdat je hier zonder schrik voor agressie en diefstal vrijuit op straat kan rondlopen? In elk geval genieten onze kinderen duidelijk ook van hun eerste dag in China.

Onze kinderen worden wel constant aangegaapt door de Chinezen. De Chinezen willen ze aanraken en er worden soms meer fotoís getrokken van hen dan van de bezienswaardigheden.

In de lobby van ons hotel worden we uitgenodigd om een gratis Chinese les bij te wonen die start om 20 uur. Samen met nog 10 andere toeristen zitten we even later onze eerste Chinese woordjes te leren. We worstelen wel met de uitspraak, maar we amuseren ons kostelijk. Het is een prima einde van een goede gevulde dag in Peking.

 

vorige                                                                                                                          volgende