Verslagen

Azië  -  China


 

¤ België
(voor vertrek)

¤ Afrika

¤ Azië

¤ Oceanië

¤ Antarctica

¤ Zuid-Amerika

¤ Noord-Amerika

¤ België
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

15 september 2006 Bootje varen en Peking eend eten

Het tijdverschil tussen Peking en Antwerpen is zes uur. Het is dan ook al half tien Peking tijd voor we wakker worden – dit is nog steeds half drie in de ochtend in Antwerpen. We willen Chinees ontbijten en stappen een Chinees (hoe kan het anders) restaurantje binnen. We bestellen er dumplings en ook omeletten in tomatensaus. Het smaakt best. De rest van de voormiddag geven we les in de courtyard van onze herberg.

Dan is het tijd om een stukje Peking te ontdekken. We willen veel te voet doen ter voorbereiding van onze trekking in de Himalaya. De Tempel van de Hemel is op wandelafstand. Er geraken, blijkt echter niet zo eenvoudig te zijn. Waar volgens onze reisgids (toch een 2005 uitgave) een grote straat zou moeten zijn, worden hoge flatgebouwen opgetrokken. Nu echt verbazingwekkend is dit niet. Overal waar je kijkt, zie je wel kranen aan het werk. Veel van de in onze ogen zo charmante en gezellige laagbouw wordt met de grond gelijk gemaakt en moet plaats maken voor hoge flatgebouwen. We slalommen tussen de werken door. Om onze kleine honger te stillen kopen we langs de weg loempia’s en gevulde deegwaren. Plots staan we voor de ingang van het Taoranting Park. Jonathan en Vicky willen het park in. Het groen nodigt zeker uit en er staan mooie paviljoens op imitatie rotsen. Jong en oud is er aan het vliegeren of aan het kaarten. We zien er trouwkoppeltjes hun eeuwige liefde vastleggen aan de rand van een bruggetje over het meer. Onze kinderen willen met een bootje het meer op. Jonathan kiest voor een elektrisch aangedreven bootje met stuurwiel, waar wij niets op tegen hebben (moeten we niet trappen). Met kinderen een land verkennen, zorgt er toch voor dat je het op een andere manier doet dan zonder. En het is nog een aangename ook. We laten ons het meer rond varen afwisselend met Jonathan en Vicky als kapitein. Het is warm weer, maar de zon gaat schuil achter smog. Boven het water is het heerlijk. De “Temple of Heaven” zal voor een andere dag zijn.

Op de terugweg wandelen we langs één van de vele fitness parkjes die de stad rijk is. Met zijn allen proberen we de verschillende toestellen uit, afkijkend hoe de Chinezen ze gebruiken.

Van al dat varen, de buitenlucht en het fitnessen hebben we honger gekregen. Xenia heeft mooie herinneringen aan het eten van een Peking eend tijdens ons bezoek aan de stad in 1994. Vlakbij onze jeugdherberg ligt er ook een restaurant gespecialiseerd in eend. Het mist echter de charme van hetgeen we in ’94 bezochten, maar de geroosterde eend die we bestellen, smaakt wel. Een kok met witte muts snijdt aan onze tafel dunne plakjes eend af. We dompelen deze plakjes in een sojasaus en leggen ze dan met fijne groentjes in pannenkoekjes. Ze dan met je stokjes in je mond krijgen is niet zo gemakkelijk, maar wel plezant.

Met volle magen wandelen we door de verlichte winkelwandelstraatjes terug naar onze herberg.

 

vorige                                                                                                                          volgende