Verslagen

Zuid-Amerika  -  Bolivia


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

28 mei 2007 Acclimatiseren te Potosi

We vernemen dat het vandaag niet de moeite is om de mijn te bezoeken want op maandag gaat het er in de mijn kalm aan toe. Ook het befaamde Casa de la Moneda, het Huis van het Geld, is gesloten.

We maken er dan maar een rustdag van en kuieren rond door het gezellige stadscentrum. Hoelang ze hier eigenlijk moedertjesdag vieren, weten we niet, maar de taarten voor moeder gaan nog steeds gemakkelijk van de hand.

We laten ons overhalen door iemand van het toeristenbureau om in een chique restaurant te gaan eten (nog steeds supergoedkoop). Het interieur is knap, maar het eten valt tegen. Vanavond maken we het goed in een eenvoudig restaurant, maar met lekker eten.

We nemen nog een taxi naar een hoge toren aan de rand van de stad met de bedoeling vandaar de zonsondergang te bewonderen. Ook deze toren is echter gesloten. De wind waait er hard en het is er zo fris dat we de zonsondergang laten voor wat het is.

Op het marktje worden er supergoedkope DVD-films verkocht. Jonathan en Vicky kopen er Mr. Bean op reis.

Terwijl zij op de kamer op onze laptop van de knotsgekke avonturen van Mr. Bean genieten, ga ik in een bioscoop kijken naar een Boliviaanse film die zich afspeelt in de beginjaren 1900 in Uyuni en Potosi.

De film (In de Berg is er geen God) gaat over een ingenieur die naar de mijnen van Potosi trekt. Hij komt terecht in een strijd tussen de Kerk en zedenschennis (prostitutie), wordt meegesleept in een zoektocht naar zilver, geraakt verwikkeld in een strijd voor de liefde van een autochtone, wordt beschuldigd van medeplichtigheid van een treinoverval (het geld van de mijn van Potosi), en dat alles met mooie beelden van de streek waar we ons nu bevinden.

In de filmzaal is het echter bitterkoud. De kijkers, ik inclusief, zitten er met hun jas aan. Ik laat zelf mijn cowboyhoed op (achter mij zit er toch niemand). Ik heb me wat meer vooraan gezet, omdat je achteraan vooral het draaien van de bobijnen van de film hoort, zodat je de klankband moeilijk kunt verstaan.

Ja, het zal nog wel enkele decennia duren voor ze hier de kwaliteit van een Kinepolis bioscoop kunnen genieten.

 

vorige                                                                                                                          volgende