Verslagen

Zuid-Amerika  -  Bolivia


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

25 mei 2007 Salvador Dali landschap en een hotel van zout

Na wellicht de koudste nacht van onze wereldreis Ė hoewel het best ook heel koud was in het hooggebergte van Tibet en zelfs in onze tent in NamibiŽ Ė staat er vandaag een rit op het programma door een van de meest bijzondere landschappen op deze planeet.

Eerst moeten we echter inkom betalen, want het natuurschoon is beschermd onder de vorm van een nationaal park. Aan de ingang loopt een kleine vicuŮa (uitspraak: vicunia). Vickyís Poolse grootmoeder noemt haar ook Vicunia (troetelnaampje), dus op de foto bij dit verslag zie je twee vicuniaís!

Terwijl de zon hoger klimt, rijden we door de Salvador Dali woestijn. Zo moet ook de planeet Mars eruit zien: rode, zandachtige bergen met vreemde vormen. De meest bekende vorm, die van de postkaartjes, is de stenen boom waaronder we ons vanzelfsprekend ook laten fotograferen met onze Cheetah mascotte Otji.

We lunchen temidden van deze bizarre rotsen aan de voet van een nog actieve vulkaan. De wind is intussen opgestoken en we zoeken beschutting in halfopen grotten. Terwijl we aan het picknicken zijn, zien we een mini zandstorm voorbijtrekken over de weg langs de bergflank.

Bij valavond komen we aan de rand van de Salar de Uyuni, de grootste zoutwoestijn ter wereld. De jeep met de Engelse vrienden van de vorige nacht houdt halt bij een gewoon hostel, wij rijden iets verder en stoppen voor de ingang van een uit zout opgetrokken hostel.

In het zouthostel zijn de bakstenen van zout, de vloer is bedekt met grove zoutkorrels, en ook tafels, stoelen en bed zijn van zout. Zelfs de kandelaar is een (vrouwen)buste, gemaakt van zout. Alleen het toilet is, tot grote teleurstelling van Vicky, niet van zout Ö (ze legt er dan maar een paar zoutkorrels op en trekt er ook een foto van).

In dit sfeervolle interieur krijgen we een lekkere warme maaltijd met wijn aangeboden. Gezien we intussen (slechts) op 3600 meter zijn, laten we ons ook de wijn smaken.

De Engelsen van de andere jeep hadden gisteren avond flink aan het bier gezeten en de combinatie van alcohol en hoogte zorgde voor verschillenden van hen voor een verschrikkelijke nacht met barstende hoofdpijn en braakneigingen. Wij hopen intussen voldoende geacclimatiseerd te zijn aan de hoogte om zonder enige neveneffecten van een beetje alcohol te kunnen genieten.

Intussen is de zon achter de bergtoppen verdwenen en fonkelen de sterren aan de hemel.

Onze slaapkamer is een stuk beter geÔsoleerd dan de vorige nacht en we zijn een goede duizend meter lager, zodat we opnieuw in onze pyjamaís durven kruipen.

Morgen moeten we er vroeg uit. We willen de zon zien opgaan boven de Salar de Uyuni!

 

vorige                                                                                                                          volgende