Verslagen

Zuid-Amerika  -  ArgentiniŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

09 april 2007 Smigus Dingus en dromen van een stukje grond in Mendoza

Vanochtend is het Smigus Dingus, een Poolse gewoonte om de maandag na Pasen iedereen nat te maken. Het start al in onze tent waar we elkaar nat maken. Nadien zijn de gasten van de herberg aan de beurt. Er is een bijzonder sympathieke Engelsman, Clive, en een tof stel Hollanders die het slachtoffer worden van de aanvallen met water door Jonathan en Vicky.

Na het niet opdagen van de paarden gisteren, hebben we paarden voor 10 uur vanochtend besteld. Terwijl de kinderen in het hostel blijven, verkennen Xenia en ik de omgeving in afwachting van de komst van de paarden. Zouden we hier geen stukje grond kunnen kopen? Misschien kunnen we de herberg overnemen en uitbaten? Er een ranch aanbouwen? We dromen er lustig op los.

We doen zelfs een babbel met de uitbater van het hotel en vertellen hem over onze dromen. Hij is mede-eigenaar voor 10% van het hostel, samen met zijn twee broers. De trio bezit 15 hectare grond. Hiervan verkopen ze enkele percelen van 2000m≤ voor niet teveel geld (maar geen zicht en geen riviertje erdoor, minimum eisen voor ons J). Het hostel zelf staat niet te koop.

Hij laat ons een maquette zien van zijn eigen toekomstig huis, op een verhoogd stuk grond in een zijstraat van Uspallata. 4,5 meter hoog glas, 12 meter lang, uitkijkend op de Andesbergketen vlakbij.

Maar laten we eerst de volgende dagen eens kijken hoe de stad Mendoza, op 120 km van hier, eruit ziet. Want alleen natuur is wat weinig, een beetje cultuur in de buurt mag ook.

Opnieuw komen de paarden niet opdagen. Misschien is dit niet zo erg, want Jonathan klaagt over spierpijn over zijn hele lichaam.

Kort na de middag verlaten we het schitterende hooggebergte en rijden we naar Mendoza toe. Eenmaal de bergen achter ons, komen we in de woestijn die echter na een tijd overgaat in wijngaarden. Deze worden om de twee weken bevloeid, met water afkomstig van de Mendoza rivier.

Wanneer we de buitenwijken van Mendoza binnenrijden, zien we steeds meer bomen, vooral platanen. Hoewel we zinnens waren eerst naar het zomerverblijf van onze vrienden te rijden, bevinden we ons een beetje onverwacht even later in het centrum van de stad. De stad doet ons denken aan Parijs met zijn groene lanen en boulevards. Er is tevens een groot, prachtig park. Al dat groen heeft Mendoza te danken aan een vernuftig irrigatiesysteem dat dateert van de Incaís. Daarenboven moeten er bij nieuwbouw altijd nieuwe bomen worden aangepland.

We eten snel iets en vragen dan de weg naar Chacras de Coria. Onderweg zien we enkele nieuwbouwwijken, omheind met hoge prikkeldraad. Het doet ons denken aan de ďcompoundsĒ in Zuid-Afrika. Het veiligheidsprobleem leeft hier duidelijk ook.

Het zomerhuis van de familie ligt in een oudere, mooie, groene wijk. Het is een groot domein met een viertal huizen. Het behoorde vroeger tot de grootvader en het was eigenlijk een grote boomgaard. De bewaker Javier toont ons de weg naar ťťn van de huisjes in de grote tuin. Tof is het er.

Alleen voelt Jonathan zich niet erg goed. De spierpijn is nog erger geworden. En hij heeft ook koorts. We bellen met de familie Gonzalez. We hadden nog graag met hen afgesproken, maar het zal niet meer voor vandaag zijn. Ik doe nog inkopen in het charmante dorpje en we blijven de rest van de namiddag en avond in het huis. Hopelijk helpen de korreltjes die we hem hebben gegeven en de nachtrust, zodat we morgen Mendoza kunnen verkennen.

 

vorige                                                                                                                          volgende