Verslagen

Zuid-Amerika  -  ArgentiniŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

03 april 2007 Te paard nabij Malargue

Voor zonsopgang trek ik nog een foto van de maan die onze tent en de prachtige omgeving verlicht. Dan krijgt ons hele gezin gratis en voor niets van moedertje natuur een adembenemende zonsopgang aangeboden.

Jonathan en Vicky zien in de eerste zonnestralen een aantal wilde paarden en lopen er opgewekt naar toe. Wanneer we ze zien terugkomen, doen ze net alsof ze paarden berijden. Wat een ongelofelijk mooie omgeving en wat moet het inderdaad zalig zijn om hier te kunnen paardrijden.

Het is alsof onze gedachten door iemand worden gelezen, want wanneer we terug richting grote baan rijden, zien we een uithangbord waarop staat dat er paarden worden verhuurd. We informeren er en de prijs valt goed mee. We reserveren drie paarden voor ons vanaf 16 uur.

Ook al was ons kampeerplekje in de vrije natuur wondermooi, er was geen water, zodat we beslissen om de volgende nacht op de gemeentelijke camping te gaan staan. Deze is verzorgd en supergoedkoop (2 EUR).

Terwijl Xenia op de camping achterblijft om er ondermeer aan de website te werken, rijdt de rest van het gezinnetje in de namiddag terug naar de kleine ranch. Onze paarden staan al opgezadeld op ons te wachten wanneer we er toekomen. Guacho Christian wordt onze gids.

Hij neemt ons eerst mee naar de rivier die we oversteken. Nadien klimmen we met de paarden een heuvel op, niet ver van de plek waar we de vorige nacht hebben gekampeerd. In de verte zien we de Andes bergketen. Tot dan toe zijn we stapvoets gegaan of in lichte draf. Draven is voor Vicky geen probleem, dankzij de lessen die ze al in BelgiŽ heeft gehad. Jonathan, die goed kijkt hoe zijn zus het doet,  lukt er ook al snel vrij aardig in. Wanneer we op een vlakker stuk terrein komen, vraagt Christian of het nu wat sneller mag. Sneller paardrijden, betekent echter galopperen. Ok, zeggen we in koor en even later galopperen we over de prairie. Jonathan vindt het zalig. Het is verbazingwekkend hoe makkelijk het hem, en ook Vicky, afgaat. Ze lijken allebei wel geboren ruiters. Ikzelf heb al de moeite van de wereld om mijn kinderen bij te houden (paardrijden is bij mij heel, heel lang geleden).

De tocht door de wilde natuur duurt in totaal drie uur. Op de terugweg rijden we door een dreef waar het avondlicht de herfstkleuren van de bladeren van de bomen nog meer accentueert. Mensen, wat is het fantastisch om op een dergelijke mooie plek met je kinderen te zijn.

De eigenares van de ranch kan niet weergeven op het geld dat ik bijheb, wat we oplossen door af te spreken om morgenvroeg nog eens langs te komen, vanzelfsprekend tot groot enthousiasme van Jonathan en Vicky.

Terug op de camping vertellen de kinderen Xenia honderduit over hun avontuur. Tijdens het avondeten in een aanbevolen restaurantje in Malargue beginnen de kinderen te dromen over hun eigen ranch en hun eigen paardÖ

 

vorige                                                                                                                          volgende