Verslagen

OceaniŽ  -  Rapa Nui (Paaseiland)


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

31 januari 2007 Met een huurwagen het eiland rond

Vandaag verkennen we met een kleine, rode jeep het eiland. Onderweg zien we tientallen paarden die vrij rondgrazen. Vicky is in haar nopjes.

We bezoeken eerst ďthe nurseryĒ van het eiland, de plek waar alle Moais uit de randen van de vulkaankrater werden gehouwen. In de vulkaankrater is een meer omgeven door hoog riet. De randen van de krater zijn langs de ene kant bedekt met vuurrood zand, langs de andere met zwarte lavastenen. Hier zijn nog vele, onafgewerkte Moais te zien. Andere staan recht, klaar om getransporteerd te worden.

We spreken met een Amerikaanse archeologe van Yale die ons enthousiast vertelt dat haar onderzoek van 20 jaar er bijna opzit. Volgend jaar is ze klaar om te publiceren. En zeggen dat ik na 2 Ĺ jaar werken aan mijn doctoraat het al begon moe te worden. We leren van haar dat er op het eiland 12 families leefden die elk hun Moais hakten en ze zetten met hun aangezicht in de richting van hun dorp en velden. De Moais dienden om hen te beschermen. Daar gaat mijn geloof in verering van buitenaardse wezens.

Het is een warme dag en onze kinderen willen het vulkaanmeer in. Via de met modder en riet bedekte oevers worstelen zij (en ik ook) het water in. We zwemmen naar een rieteiland in het midden van ťťn van de mooiste openlucht zwembaden waar we ooit hebben gezwommen.

We zijn niet alleen in het meer. Er komt een man, schaars gekleed (Xenia weet niet waar kijken), oefenen voor de triatlon die hier in het kader van Tapati binnenkort plaatsvindt. Hij heeft lange rietstengels samengebonden. Al liggend op deze stengels zwemt hij met krachtige slagen het meer over. Op de kraterrand verschijnen wilde paarden. Wat een plek.

Na de zwempartij klimmen we naar de rand van de krater vanwaar we een mooi zicht krijgen op een groot deel van het eiland en de omliggende oceaan.

De wandeling en de rit in de auto (zonder airco) zorgt voor bezwete lichamen die vragen om opnieuw afgekoeld te worden. Dit doen we in zee op het wondermooie strand van Anakena. Met grote Moais in onze rug en palmbomen op het witte strand is dit zonder twijfel een van de meest idyllische plekjes van het eiland.

 

vorige                                                                                                                          volgende