Verslagen

OceaniŽ - AustraliŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

17 december 2006 Uluru en Alice Springs

Veel heeft het uiteindelijk niet geregend vannacht en de echte zandstorm bleef uit. Onze tent heeft wel vele plekjes van de regendruppels vol met zand. Gezien het nu droog is, trekken we er opnieuw op uit naar Uluru. Deze keer gaan we aan de voet ervan wandelen.

Uluru beklimmen doen we niet. De tocht naar boven is voor de Aboriginals heilig en mag slechts door enkele ingewijden worden gemaakt. De aboriginals vragen dan ook expliciet de berg niet te beklimmen. Toch zijn er toeristen die het niet kunnen nalaten en de steile rotswand beklimmen. Echt zieligÖ

Wij doen de wandeling langs de voet van de heilige rots. De temperatuur is dragelijker dan de dag ervoor want de hemel is bedekt. We zien de grotten waar de mannen, de vrouwen en de kinderen vroeger overnachtten. De mannengrot is in de vorm van een reusachtige surfgolf. Vanuit de grot hadden de mannen een goed zicht op de omgeving. De vrouwengrot ligt meer beschut en mag niet gefotografeerd worden. Even verder komen we aan een klein meertje waar bij regen een waterval zich omlaag stort. Het is een zalige, rustgevende plek in het groen. Hier eindigt de tocht, tenzij je de 9 km tocht rond de rots wilt doen. Wij moeten echter vandaag terug naar Alice Springs.

We houden onderweg halt voor lunch met zicht op een grote tafelberg. Het is een pak frisser hier, je kan bijna een pull verdragen. Even stoppen we nog voor een aboriginal langs de weg. Hij staat vlakbij wat je nauwelijks een auto kan noemen en brabbelt wat over benzine en geld. We rijden maar snel verder (achteraf horen we dat je eigenlijk best niet stopt want gevaarlijk). 

Enkele uren later, wanneer we Alice Springs binnenrijden, is de zon terug van de partij. We vinden een mooie camping aan de rand van de stad. Naast een fris zwembad is er nog een onverwachte, prettige bezigheid op de camping. Ze hebben namelijk een plek waar je rock wallabees kan voederen! Gewapend met de juiste voeding, gekocht bij de receptie, voeren onze kinderen (en ik ook) deze schattige beestjes. Ze eten zelfs uit onze handen en huppelen dan weg van rots tot rots.

Na deze aangename activiteit rijden we de stad in. In een winkelstraat eten we een lekkere (niet echt goedkope) pizza. Wat ons verbaast, is het hoge aantal politie -en veiligheidswagens dat door de straat rijdt. De restaurantuitbater vertelt ons dat het vandalisme spijtig genoeg hoog is. Hij zegt niet door wie, maar we zien wel een hoop, niet erg verzorgde, aboriginals wat rondhangen. Het is duidelijk dat ze het niet gemakkelijk hebben. We maken de vergelijking met de Indianen in de Verenigde Staten.

Om de dag af te ronden gaan we een dessertje eten en een pintje drinken in een lokale kroeg. Het is een grappig cafť waarvan we het concept misschien zelf eens in BelgiŽ gaan invoeren, vandaar dat we er hier niet teveel over gaan verklappen. We hebben ons hier in elk geval reuze geamuseerd.

vorige                                                                                                                          volgende