Verslagen

AziŽ  -  IndonesiŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

08 december 2006 Komodovaranen

De zonsopgang tussen de eilandjes is mooi, maar evenaart niet diegene die we hier in 1994 hebben gezien. Toch blijft het echt genieten van de tocht tussen de vele eilandjes, liggend op ons privť-strandje op het bovendek.

Vandaag staat het hoogtepunt van de tocht op het programma, namelijk het bezoek aan het Komodo Dragon National Park. We hebben geluk, want onder ťťn van de hutjes van de rangers bij de ingang van het park ligt al een reuzen varaan te slapen. Iets verder loopt een wijfje varaan voorbij terwijl haar lange tong in en uit haar bek gaat. De rangers tonen ons ook een vliegende salamander. Dan nemen ze ons mee naar een hoog gelegen uitkijkpunt. Het zicht op de baai en onze boot aan de aanlegsteiger is de moeite. Op de wandeling zelf krijgen we nog 2 varanen te zien. Bij het verlaten van het eiland proberen de souvenirverkopers ons nogal allerhande snuisterijen aan te praten, van parelsnoeren, over uitgesneden houten varanen en knappe maskers. Er zijn meer verkopers dan toeristenÖ

Onze volgende stop dient om af te koelen (wat wel nodig is, gezien het om acht uur in de ochtend al boven de 30 įC in de schaduw is). We krijgen zeer mooi en gevarieerd koraal te zien. Hier ligt een boot met toeristen die wel een 5-daagse tocht van Gili naar Flores maken. Hun tocht is minder duur dan de onze, maar ze zijn niet te spreken over het eten (altijd rijst of noedels), de veiligheid aan boord (2 zwemvesten voor 16 man), geen douches, en veel te klein. Zo te horen, zijn wij met Perama duidelijk veel beter af.

Het is kort na de middag wanneer we op Labuan Bajo te Flores aankomen. Een ex-Perama man geeft ons een lift naar een reisbureautje.

Gezien wat we te horen krijgen over Dili en om er te geraken niet erg positief is en de boottocht zo goed meeviel, kiezen we er uiteindelijk voor om terug te varen naar Lombok en vervolgens naar Bali. Vanuit Denpasar (Bali) kunnen we rechtstreeks vliegen op Darwin. Het ticket Dili-Darwin is dan verloren. Wat een dure grapÖ

Niet getreurd. Samen met Wally, Tania en Naud die we op straat tegenkomen, rijden we in de wagen naar een prachtig gelegen cafeetje op de top van de berg. Het heet niet voor niets Paradise Bar. We zijn zonder kinderen, want die zijn aan boord gebleven om samen met de bemanning naar DVDís te kijken.

Grappig genoeg beslist iedereen, op Naud na (hij wil hier ťťn dag duiken), met dezelfde boot terug te keren. Het afscheidsfeest en vertrekfeest wordt dus een weerzien met oude bekenden. De enige twee nieuwelingen zijn Belgen van Leuven (Barbara en Aron). De gitaren en het drumstel worden boven gehaald, en er wordt opnieuw plezier gemaakt. Vicky en Jonathan stelen de show door als enige buitenlanders voor muziek en dans te zorgen.

vorige                                                                                                                          volgende