Verslagen

AziŽ  -  IndonesiŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

24 november 2006 Snorkelen in het West Bali National Park

Hoe vriendelijk het personeel ook is, toch hebben we het gevoel dat het met een ijzeren hand wordt geleid. Wanneer we willen afwijken van het standaard ontbijt en de meerprijs willen betalen voor verloren brood, krijgen we te horen dat dit niet gaat. De kelner vertelt ons dat de voorraad (ondermeer eieren en melk) streng wordt gecontroleerd en dat het computerprogramma niet toelaat om bv. meerprijzen te betalen. Met bijna geen andere klanten in het hotel zou je meer flexibiliteit verwachten, maar het is duidelijk dat ze strikte regels dienen te volgen.

Er moet echter bij gezegd worden dat de kamerprijs hier zeer laag is. Door het inbegrepen ontbijt te beperken (toast of fruit, koffie of tee), zetten ze de gasten aan om extraís bij het ontbijt bij te bestellen. Daar wordt dan op verdiend.

Om negen uur stopt een klein wit busje voor ons hotel. Samen met de Amerikaan Sven rijden we naar het West Bali National Park. Onderweg stopt onze chauffeur om kort te bidden in een tempel. Hij besprenkelt ook onze vooruit voor een behouden rit. Na anderhalf uur rijden stoppen we aan een kleine haven. We nemen ons gehuurd snorkelgerief (Xenia heeft zelfs een duikersbril met correctie gekregen) mee aan boord en varen naar het beschermde eiland Pulau Menjangan.

Het Nationaal Park is een Marine Park waar hoofdzakelijk koraal en vissen worden beschermd. Aan de ingang staat een groot bord met WWFís Code of Conduct. De boot zet ons af op het strand waar vlakbij, in het water, een steile wand van wel zestig meter is. De randen van deze wand worden bevolkt door prachtig gekleurde vissen en wondermooie koraal. Voor Jonathan en Vicky is het de eerste keer dat ze met zoín kleurenpracht onder water te maken krijgen. Onze eerste snorkelpartij duurt meer dan een uur. We zijn verbaasd hoe heet het water wel is op sommige plekken. Is dit het gevolg van klimaatsverandering?

Op de middag stoppen we even voor een Ďnoodlesí maaltijd op het strand in de schaduw.

Ook hier is religie niet ver af. Op het eiland zijn er een drietal tempels. We volgen een groep in het wit geklede mannen en vrouwen, die hier met een boot zijn toegekomen. Ze zijn geladen met offergaven. Aan elke tempel houden ze halt en bidden ze.

Wijzelf keren terug naar het water voor een tweede snorkelbeurt. Jonathan en Vicky hebben wel last van het zoute water dat hen pikt. Het strand van Lovina, met veel samengespoeld koraal aan de rand, heeft hen de vorige dag blijkbaar wel wat scharren bezorgd. Toch vinden ze het meer dan de moeite. En voor ons, ouders, is het bij het mooiste wat we in ons leven al onder water hebben gezien.

We hebben al onze bagage bij, met de bedoeling hier in de buurt te overnachten, gezien we voor de volgende dag een vergadering met WWF hebben gepland. We stoppen bij een Resort waar buiten ťťn Japans gezin precies geen andere gasten zijn. De prijzen zijn echter geen spek voor onze bek. Een dubbel aan het zwembad kost 225 USD, een kamer met zicht op de oceaan 1.100 USD. Dan rijden we liever terug naar Nirwana en huren ons voor de volgende dag een auto (overnachting Nirwana inclusief ontbijt: 14 EUR, huur auto: 9 EUR).        

vorige                                                                                                                          volgende