Verslagen

Antarctica


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

05 maart 2007 Voorbereidingen voor Antarctica

Vandaag sluit ik mij terug aan bij de levenden. Gelukkig maar, want het eten is overheerlijk.

In de voormiddag krijgen we een boeiende voordracht te horen door de grappige Augustin over het land der records. Antarctica is het koudste, het winderigste, droogste en hoogste continent ter wereld. Het continent verdubbelt in de winter zijn omvang omwille van het bevriezen van de oceaan. Als vergelijking Antarctica is iets groter dan het toch al niet kleine AustraliŽ. Dat we dichterbij komen, merken we al aan de dalende temperatuur (2į).

Aan dek gaan doen we heel soms om voorbijvliegende albatrossen of stormvogels te bewonderen. De meeste vrije tijd brengen we door in de gezellige zithoek waar er gekaart, en hoe kan het anders, geschaakt wordt.

We hadden gedacht dat, gezien het hoge prijskaartje, de meeste passagiers wat oudere, gefortuneerde mensen zouden zijn, maar we hebben het mis. Van de bijna 80 passagiers is de meerderheid tussen de 25 en 35. Er zijn heel wat backpackers bij, andere wereldreizigers, fietsers en avontuurlijke koppels. Ook de expeditiestaf is jong. Ze zijn allen tussen 28 en 32. Hun relatieve jeugdigheid belet echter niet dat ze de nodige expertise hebben. Ze hebben stuk voor stuk indrukwekkende c.v.ís, sommigen met Phdís. Naarmate de reis verder vordert, is er steeds meer interactie aan boord, zodat het schip volgens ťťn van de passagiers wel lijkt op een drijvende jeugdherberg.

Onze kinderen worden ook steeds betere maatjes met het personeel. Zo is er Jessica, een superlief meisje die ons bedient in het restaurant, Marcello, de hotelmanager en natuurlijk ook Augustin. Ze zijn dol op onze kinderen en onze kinderen op hen.

In de namiddag worden we bijeengeroepen voor een IAATO briefing, over de gevoeligheid van het Antarctica ecosysteem. We leren hoe we ons aan land moeten gedragen om een zo minimale impact te maken op de natuur. We krijgen uitleg hoe de landingen met de Zodiacís verlopen en hoe we in deze Antarctica taxiís moeten in- en uitstappen.

Dit alles doet de spanning bij ons alleen maar toenemen. Morgen zullen we het land zienÖ

 

vorige                                                                                                                          volgende