Verslagen

AFRIKA  -  Tanzania


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

03 september 2006 Palmbomen en witte stranden

De voormiddag verdelen we de taken. Xenia sorteert wat we nodig hebben voor onze overnachtingen in het Oosten, ik trek de stad in om geld af te halen, te internetten en snorkels en croissants te kopen, de kinderen maken hun huiswerk en spelen wat.

Om 13 uur nemen we afscheid van de sympathieke Mohammed, de manager van dienst van het charmante Warere Town House in Stone Town. Ons busje dwarst het eiland van west naar zuidoost. Onderweg rijden we nog voorbij een nationaal park waar roodkopaapjes leven. Onze chauffeur rijdt extra traag wanneer we erlangs rijden, maar we krijgen ze niet te zien. Aan de oostkust gekomen, zetten we eerst een koppel Spanjaarden af aan hun guesthouse (hutjes zonder elektriciteit) en dan houden we halt bij Evergreen Bungalows & Guesthouse (www.evergreen-bungalows.com ), een adres ons aanbevolen door Ingrid van Via Via.

De bungalows liggen temidden van palmbomen en wit zand aan de rand van het strand. Ze kijken allemaal uit over een turkoois blauwe zee. Tussen de palmbomen hangen hangmatten, een grote 4-persoons schommelstoel, en er zijn ligbedden in hout met gevlochten koord. Er is een open restaurant, een zithoek met kussentjes onder een rieten dak, alles met zicht op zee. Ik bekijk een bungalow die binnenin zeer mooi verzorgd is, met toffe lokale schilderijtjes, grote schelpen, bloemenÖ moeilijk om tegen dit paradijselijk schoon nee te zeggen. De prijs is iets boven ons budget, maar we nemen het toch. De eigenaars zijn Duitsers Ė er is een inheemse, maar Duits sprekende jongen Jeick en een meisje Lisa van bijna Jonathanís en Vicky leeftijd. Onze kinderen gaan dadelijk met hen spelen op het strand. Het rif is enkele honderden meter in zee. Daar schuimen witte koppen van de omslaande golven. De kleurschakeringen in het water zijn moeilijk te beschrijven, zo mooi zijn ze (er zijn ook mooie witte stapelwolken in de hemel). Bij eb, wat het nu is, is het water tot aan het rif niet erg diep. Zwemmen gaat dan niet, maar spelen in het water wel. Het witte zand, als het nat is, klikt aan elkaar als klei. Aan de rand van de vloedlijn liggen er prachtige schelpen. Onze kinderen amuseren zich met 2 houten schepen die in het ondiepe water liggen. …ťn van de bootjes heet Lisa, zoals het meisje. Waar je ook kijkt, het lijkt hier wel Bounty-land. En ja hoor, even later krijgen we een kokosnoot aangeboden. We drinken het sap en eten de vrucht.

Als de avond valt, flikkeren de sterren aan de hemel. De maan is bijna vol.

Welkom in het paradijs!

 

vorige                                                                                                                          volgende