Verslagen

AFRIKA  -  NamibiŽ


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

 

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

19 juli 2006 Bezoek aan een school te Otjiwarango

Onze kindjes willen niet weg van de Yakandonga Lodge. Daar zit natuurlijk Nadine voor veel tussen. Maar wij vinden het hier ook wel opperbest. Het lijkt wel dat we (ik) er eindelijk in lukken het jachtige, drukke en zeer geprogrammeerde leven van het voorbije jaar in BelgiŽ, achter ons te laten. Het heeft wel meer dan twee weken gekost om zover te komen.

Gezien Nadine al vroeg op stap gaat en wij toch nog wel het ťťn en ander willen zien in NamibiŽ, rijden we toch onze zalige berg af op weg naar Otjiwarongo.

Dankzij de vrouw van de lodge, Yolandť, kunnen we in dit stadje een lagere school bezoeken. De heer Vermeulen wacht ons op en leidt ons in het Afrikaans en het Engels rond in zijn school. Het is de kleinste school van wel 5 scholen in dit district en telt 550 leerlingen. Er wordt les gegeven aan leerlingen van 7 tot 13 jaar, blanken en zwarten door elkaar. De eerste 3 jaren worden in twee groepen opgedeeld naargelang de moedertaal van de leerlingen; de lessen worden voor de ene groep in het Afrikaans, voor de andere in het Engels gegeven. Van het vierde tot het zevende leerjaar worden de kinderen in het Engels onderricht met nog steeds Afrikaans in het programma. Vicky laat trots op de wereldbol in de klasjes zien waar BelgiŽ ligt. In de klas wetenschappen zijn ze aan het leren bier te distilleren volgens een lokaal recept! Xenia voelt zich hier in haar sas. Tijdens de speeltijd ziet Jonathan de jongens met een lege 1liter fles voetballen Ė dan toch liever met een echte voetbal in de Arthurschool.

Na het leerrijke bezoek aan de school, stoppen we even in de SuperSpar van de stad.  Het is een kraaknette, superpropere, grote supermarkt met zelfs de mogelijkheid om te eten. Op de parking wordt onze auto bewaakt door privť security. Aan de ingang van de winkel zit een vrouw. Ze is gekleed in traditioneel Herero klederdracht (wijde rok, zwaar geborduurd en een hoedje op haar hoofd). We zien wat later nog dergelijk geklede dames in het straatbeeld. Wat moeten ze het warm hebben in die kleren.

45 km buiten Otjiwarongo ligt het Cheetah Conservation Fund aan de voet van het Waterberg plateau. Het project dat medegefinancierd wordt door WWF-Zweden, werkt zelfstandig met hoofdzakelijk Amerikaanse sponsors. Henry, onze gastheer van de Yakandongo Lodge, heeft hier een anderhalve maand geleden 3 jonge jachtluipaarden heengebracht die door een naburige boer waren gevangen genomen. De boer wilde ze doden, maar Henry wist hem te overtuigen dat hij ze naar het CCF mocht brengen. We rijden door een dicht begroeid landschap naar CCF. Onderweg vraagt Jonathan zich af hoe jachtluipaarden tussen de bosjes kunnen overleven. De cheetahs jagen toch het liefst in de savanne, waar ze hun prooi beter kunnen zien. Hoe komt het dat er hier zoveel bosjes zijn?

We weten dat de jachtluipaarden rond 14 uur worden gevoerd, dus we zien dat we er op tijd zijn. Er is een mooi ingerichte tentoonstelling over de jachtluipaard en zijn habitat. Het voeren van enkele jachtluipaarden valt de kindjes, en vooral Jonathan, echter tegen. Hij had gehoopt ze te zien lopen. We dachten dat dit elke dag om 8 uur gebeurde en we hadden gepland de volgende ochtend hiervoor terug te komen, maar dit blijkt niet te kloppen. Een loop moet gereserveerd worden (lees: betaald), en de volgende groep komt pas zaterdag. De man die ons de uitleg gaf, Phil, leest echter de teleurstelling in Jonathanís ogen. Hij gaat even iets controleren en komt terug met de blijde boodschap dat er morgen om 8 uur toch een loop is gepland. Joepie!

De nacht brengen we door op de gemeentelijke camping van Otjiwarongo. Ze is proper en verzorgd, maar we zien toch af van een avondwandeling naar het centrum nadat we gehoord hebben dat een toerist net buiten de camping is beroofd. Het is de eigenaar van de camping die ons dit vertelt met de bedoeling om ons gerust te stellen want ďdit is toch al een jaar geleden en nu is het veiliger gewordenĒÖ ja, ja. Op de camping zijn er nog twee tentjes Ė ze behoren alle twee toe tot mensen die voor de overheid werken (financiŽn en watervoorziening) en die voor hun werk onderweg zijnÖ

vorige                                                                                                                          volgende