Verslagen

AFRIKA  -  Zuid-Afrika


 

§ BelgiŽ
(voor vertrek)

§ Afrika

§ AziŽ

§ OceaniŽ

§ Antarctica

§ Zuid-Amerika

§ Noord-Amerika

§ BelgiŽ
(terugkomst)

 

Eddy & Xenia

 

Jonathan

 

Vicky

 
 
 

07 juni 2006 Eerste WWF-project en de sublieme Tafelberg

De zon schijnt volop wanneer we wakker worden. Na een flink ontbijt rijden we langs de zee langs prachtige duinen en een majestueuze bergketen naar het Edith Stephens Wetland Parkproject van WWF (zie ook www.capeflatsnature.org). Het ligt temidden van twee snelwegen en vlak naast een sloppenwijk. Voor de eerste keer in deze reis worden we met armoede geconfronteerd. Vanuit onze super luxueuze auto zien we mensen bouwafval op straat sorteren zodat ze verder kunnen verkopen. Hun piepkleine huisjes zijn van golfplaten en plastieken zakken gemaakt. Wat een contrast met het super moderne en consumptie gerichte Century City! En wat een contrast met de wijk in Clovelly waar wij logeren en waar voor alle huizen bordjes staan met ďarmoured responseĒ erop. Vicky en Jonathan kijken met veel belangstelling door de vensters van ons voertuig. Ondanks de uitleg die we hen geven en wat ze met hun eigen ogen zien, hebben ze moeite de realiteit te vatten.

Peter heet ons welkom in het Edith Stevens Wetland en geeft ons een deskundige uitleg over het project. Hij doet dit dmv een uiteenzetting, een film gevolgd door een rondleiding. Het natuurreservaat ligt tussen twee snelwegen in. De arme lokale bevolking is erbij betrokken en deels tewerkgesteld. Ze hebben mee de uitheemse bomen en planten uitgedaan. Er zijn paden aangelegd met bruggetjes gemaakt van samengeperste plastiek zakken. Van het vuilnis gevonden op het terrein is een opgehoopt amfitheater gemaakt. Als geschenk (typische gewoonte van de lokale bevolking) krijgen we WWF petjes en een CD-rom met info over het project.

Iets verder op vinden we in een groot shopping center de matjes die we nodig hebben.

We rijden verder naar de Tafelberg en nemen de lift naar boven. We gaan door de wolken. Het uitzicht boven is subliem. Met behulp van een ranger vinden we de weg via een steile kloof terug naar beneden. Even bevinden we ons in het midden van een wolk. Spookachtig is het. Dan klaart het weer op en zien we de haven van Kaapstad onder ons glinsteren. Het is een zware afdaling, maar de kinderen huppelen naar beneden als springgeiten. Onderweg komen we watervalletjes tegen waaronder we kunnen doorlopen. Het is ťťn van de mooiste wandelingen die we ooit maakten. Terug aan de kabellift gekomen, krijgen we een uitleg van een ranger over de zware brand die er vorige zomer heeft gewoed door een nonchalante toerist die een sigarettenpeuk uit zijn autovenster gooide. Het begint te schemeren en we rijden terug via een betalende Cheapmanís Peak drive langs de oceaan met een ondergaande zon. Om kippenvel  van te krijgen.

Eenmaal thuis maken we ons spaghetti. Ik wil er graag een glaasje wijn bij, maar Fish Hoek is de enige plaats in Zuid-Afrika waar er geen wijn wordt verkocht (streng conservatief Ė ooit wetgeving gekend ivm drooglegging omdat de groenten en het fruit door zatte transporteurs de boten niet tijdig haalden). Ik rijd een half uurtje verder om me te bevoorraden bij een lokale Spar. Het eten en de wijn zijn heerlijk, het bed nadien broodnodig.

vorige                                                                                                                          volgende